|
Środa 20.05.2026r
Wycieczka piesza z cyklu „60+z PTTK".
W dniu
20 maja 2026
roku Oddział Miejski Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego
im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta i regionu do
udziału w kolejnej wyprawie krajoznawczo – pieszej w ramach popularnego
cyklu „60 + z PTTK”. Spotkanie uczestników o godz. 10.00,
na przystanku MZK „Ceramika” przy ul. Łódzkiej (dojazd liniami MZK 11,
19, 44, ). Celem wycieczki będą „Rudackie pomniki przyrody”.
Długość przejścia wyniesie około 5 km.
Wycieczkę poprowadzi przodownik turystyki
pieszej PTTK Grzegorz Karasiewicz.
Historia uznania osobliwych i starych
drzew za pomniki przyrody na terenie Torunia sięga 1952 roku. Wówczas
leśniczy Leśnictwa Bielawy – Franciszek Brzezicki, wykonał pomiary oraz
opracował dokumentację dwóch dębów rosnących na skarpie pomiędzy Szosą
Lubicką i ul. Winnicą. Dokumentacja została zatwierdzona przez
nadleśniczego Nadleśnictwa Toruń z siedzibą w Olku i przekazana
Wojewódzkiemu Konserwatorowi Przyrody.
Orzeczeniem nr 154/55 z dnia 8 lutego 1955r. Prezydium WRN w Bydgoszczy
uznało dwa dęby o obwodach w pierśnicy 600 i 440 cm za pomniki przyrody.
Starszy z wymienionych dębów, jako drzewo martwe – został w 1981 roku
wykreślony z wojewódzkiego rejestru pomników przyrody. Ustanowienie
tworu przyrody za pomnik przyrody następuje na podstawie art. 44 ustawy
(Dz. U. Nr 92, poz. 880) z dnia 16 kwietnia 2004 roku o
ochronie przyrody w drodze rozporządzenia wojewody albo uchwały rady
gminy, jeżeli wojewoda nie ustanowił tej formy ochrony przyrody. Należy
nadmienić, że niewiele gmin korzysta z uprawnienia o uznaniu tworu
przyrody za pomnik przyrody. Zgodnie z art. 114 cytowanej ustawy,
wojewoda gromadzi dokumentację dotyczącą zasobów, tworów i składników
przyrody oraz prowadzi rejestr form ochrony przyrody, w tym pomników
przyrody. (Bogdan Chrapkowski, Pomniki przyrody miasta Torunia).
Sobota 23.05.2026r
Wycieczka piesza z cyklu „Wędrówki rodzinne".
W dniu
23
maja 2026
roku Oddział Miejski Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego
im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta i regionu do
udziału w wyprawie krajoznawczo – pieszej w ramach popularnego cyklu
„Wędrówki rodzinne z PTTK”. Spotkanie uczestników o godz. 9.40
na pętli MZK linii 111, przy stacji PKP w Papowie Toruńskim. Wyjazd
autobusem MZK linii nr 111 z al. Solidarności do Papowa Toruńskiego
(kierunek Gronowo) o godz. 8.57. Trasa wyprawy będzie wiodła ze
stacji PKP Papowo Toruńskie, przez las papowski, Hutowo, z zakończeniem
na przystanku linii tramwajowej MZK, przy ul. Marii Curie –
Skłodowskiej.
Długość trasy wyniesie ok. 8 km.
Wycieczkę
poprowadzi przodownik turystyki pieszej PTTK Marek Ruciński.
Papowo Toruńskie.
Wzmankowane w 1222 roku w przywileju księcia Konrada Mazowieckiego wraz
z innymi grodami i miejscowościami ziemi chełmińskiej, które przekazał
biskupowi pruskiemu Chrystiana. W okresie panowania zakonu krzyżackiego
Papowo posiadało 2 dwory rycerskie; jednym z właścicieli był Ebrika
Papaw. Administracyjnie wieś podlegała komturstwu toruńskiemu. Podczas
bitwy grunwaldzkiej wzięto do niewoli dowódcę kontyngentu zbrojnego z
Torunia – Jana von der Merse, właściciela majętności w Papowie
Toruńskim. Król Kazimierz Jagiellończyk w dowód wdzięczności dla miasta
Torunia za okazaną mu pomoc finansową i zbrojną w trakcie wojny
trzynastoletniej nadaje miastu w 1457 roku Papowo oraz inne miejscowości
dawnego komturstwa toruńskiego. W 1631 roku folwark w Papowie dzierżawił
burmistrz toruński Heinrich Hoppe. W wieku XVII i XVIII, aż do okresu
rozbiorowego folwark papowski był elementarną częścią klucza
rychnowskiego, wydzierżawianego przez miasto Toruń. W 1816 roku
właścicielem folwarku był Carl Elsner, za czasów, który wydzielił osobny
majątek w Koniczynce. Przemiany jakie następowały od połowy XIX wieku
związane m.in. z uwłaszczeniem włościan oraz budową linii kolejowej:
Toruń – Jabłonowo, ze stacją w Papowie w 1871 roku, przyczyniły się do
rozwoju przestrzennego wsi. W okresie międzywojennym dzierżawcą
państwowego majątku był Wacław Andrzej Hulewicz h. Nowina, żonaty z
Julią z Piwnickich.
Środa 27.05.2026r
Wycieczka piesza z cyklu „60+z PTTK".
W dniu
27
maja 2026
roku Oddział Miejski Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego
im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta i regionu do
udziału w kolejnej wyprawie krajoznawczo – pieszej w ramach popularnego
cyklu „60 + z PTTK”. Spotkanie uczestników o godz. 10.00,
przy pomniku J. Piłsudskiego, na pl. Rapackiego.
Temat wycieczki „Historia Torunia
zaklęta w starych drukach” – Książnica Kopernikańska (wykład pani
kustosz Justyny Gierszewskiej + wystawa starodruków). Długość przejścia
wyniesie ok. 3 km. Wycieczkę poprowadzi przodownik turystyki pieszej
PTTK Teresa Karasiewicz.
Sobota 30.05.2026r
Wycieczka piesza z cyklu „Wędrówki rodzinne".
W dniu
30 maja 2026
roku Oddział Miejski Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego
im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta i regionu do
udziału w wyprawie krajoznawczo – pieszej w ramach popularnego cyklu
„Wędrówki rodzinne z PTTK”. Spotkanie uczestników o godz. 9.45 na
dworcu kolejowym Toruń Główny, skąd o godz. 9.52 nastąpi wyjazd do
Otłoczyna (kierunek Aleksandrów Kujawski). Trasa wyprawy będzie wiodła z
Otłoczyna, przez Karczemkę, wzdłuż brzegu Wisły, dalej przez Brzozę,
Czerniewice i Rudak, z zakończeniem przy dworcu PKP Toruń Główny.
Długość trasy wyniesie
ok. 18 km.
Wycieczkę
poprowadzi przodownik turystyki pieszej PTTK Wojciech Pydyn.
Brzoza
–
Pierwszym
znanym właścicielem osady był Sasin Januszowic. W 1250 roku książę
kujawski i łęczycki Kazimierz potwierdził biskupowi włocławskiemu
Michałowi jego własność na terenie księstwa – m.in. Straszewo, Turzno,
Raciąż, Psiarzewo, Otłoczyn, Sitno, Złotorię, Brzozę oraz Złotorię. Do
rozbiorów wieś wchodziła w skład dóbr biskupów włocławskich. W 1615 roku
biskup włocławski podpisał kontrakt lokacyjny dla osadników olęderskich
na ostrów koło Brzozy, a w 1738 roku przedłużył go. Kolejny kontrakt dla
olędrów wsi Brzoza podpisano w 1631 roku i kolejno przedłużano w latach
1680, 1737 oraz 1788. W 1775 roku w Brzozie było 10 domów. Wieś, w
parafii słońskiej, należała do klucza raciąskiego dóbr ziemskich
biskupów kujawskich. W 1737 roku wymieniona w dokumencie biskupa
kujawskiego Krzysztofa Szembeka, który sprowadził do Brzozy osadników
olęderskich. Dobra raciąskie wraz Brzozą w okresie napoleońskim zostały
nadane francuskiemu marszałkowi Soult, a od 1813 roku przyłączone do
Skarbu Królestwa Polskiego. Ciekawostki krajoznawcze: we
wsi zachowana zabudowa z okresu osadnictwa olenderskiego z XIX wieku;
budynek stacji kolejowej z XIX wieku; cmentarz ewangelicki z 2. połowy
XIX wieku.
Henryk Miłoszewski
|
