WEEKEND z OM PTTK w Toruniu

 17.04.2024r. 20,21,24.04.2024r.

 

Środa 17.04.2024.r. 

 

Wycieczka  z cyklu „60+z PTTK”.

 

        W dniu 17.04.2024r. (środa) spotkamy się o godz. 10.00 – przed wejściem do budynku Tumult, Rynek Nowomiejski.

Temat wycieczki to „Filmowy spacer po Toruniu”.

Długość przejścia wyniesie ok. 5 km.

Wycieczkę poprowadzą przodownicy turystyki pieszej Hanuta Gorzka i Halina Gwizdalska.

Ratusz nowomiejski.   Budynek ratusza nowomiejskiego wzniesiono w 1 połowie XIV wieku, pełnił również rolę domu kupieckiego. W 1351 roku częściowo zniszczony podczas pożaru miasta, a następnie odbudowany. Rozbudowany około 1370 roku, obejmował ławy chlebowe, ratusz i sukiennice. Podczas kolejnego pożaru w 1455 roku spłonęły sukiennice. Po wybuchu wojny 13 – letniej i połączeniu obu organizmów miejskich Starego i Nowego Miasta Torunia, budowla utraciła pierwotną funkcję. W 1591 roku w części budynku znajdowało się więzienie, a na początku XVII wieku składowano w nim sukno. Dodatkowo w 1638 roku wymieniono mały szynk oraz karczmę piwną w piwnicach. Od początku XVII wieku do około 1667 roku obiekt posiadał funkcję magazynową. W 1667 roku budynek przekazano nowomiejskiej gminie luterańskiej. W podziemiach zboru pochowano kilkadziesiąt osób. W 2. połowie XVII wieku został przekształcony w ewangelicką świątynię Trójcy Św. W 1807 roku po zajęciu miasta przez wojska napoleońskie, w zborze ewangelickim urządzono lazaret, a następnie magazyn, w którym składowano mąkę i słomę. Lazaret wojskowy znajdował sie jeszcze w 1813 roku i przyczynił się w znacznym stopniu do dewastacji obiektu. W 1818 roku budynek dawnego ratusza rozebrano do piwnic. W 1828 roku część budynku zawaliła się, dlatego zagruzowane piwnice wzmocniono kolejnymi fundamentami. Kolejną świątynię ewangelicką zbudowano w latach 1818 – 1824, na fundamentach dawnego ratusza nowomiejskiego, według projektu Karla Friedricha Schinkla. W nawie zboru umieszczono empory, wsparte na drewnianych kolumnach. Na emporach zaś ustawiono kolejne kolumny, które podpierały strop świątyni.

 

 

Sobota 20.04.2024.r. 

 

Wycieczka piesza  z cyklu „Wędrówki rodzinne z PTTK”.

 

      W dniu 20 kwietnia 2024 roku Oddział Miejski Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta i regionu do udziału w kolejnej wyprawie krajoznawczo – pieszej w ramach popularnego cyklu „Wędrówki rodzinne z PTTK”. Spotkanie turystów o godz. 7.00, na dworcu PKP Toruń Główny, skąd nastąpi przejazd o godz. 7.08 do stacji kolejowej Gniewkowo. Wędrówka będzie przebiegała na trasie: Gniewkowo – Zajezierze, Suchatówka, z zakończeniem na Glinkach. Długość całego przejścia pieszego wyniesie około 20 km. Wyprawę poprowadzi przodownik turystyki pieszej PTTK Wojciech Pydyn.

Jezioro Stare. Jest naturalnym, powstałym w obniżeniu wytopiskowym w kompleksie Puszczy Bydgoskiej. Jezioro jako jedyne pochłaniało wody powierzchniowe z Obniżenia Gniewkowskiego. Woda z jeziora przemieszczała się podziemnie do Wisły, wydostając się na powierzchnię w rejonie Cierpic. W okresie dużej wilgotności  wody jeziora podnosiły swój poziom i zalewały okoliczne pola uprawne. W czasach króla Fryderyka Wielkiego tj. w 2 połowie XVIII wieku przeciwdziałając temu podjęto decyzję o wykopaniu kanału, który odprowadzi nadmiar wód z jeziora Starego do nieodległej na wschód kotliny międzywydmowej. Jej dno było położone niżej od lustra wody jeziora Starego i posiadało chłonną warstwę żwirową. Kanał Fryderyka prowadzi głębokim przekopem wśród lasu, na długości prawie 2 km dochodzącym do 18 metrów głębokości. Z biegiem lat chłonność podłoża kotliny zmalała i spowodowała powstanie tzw. jeziora Nowego. W 1904 roku odnowiono Kanał Fryderyka oraz wykonano 5 studni w dnie jeziora Nowego. Pod koniec I wojny światowej w 1917 roku na Obniżeniu Gniewkowskim doszło do powodzi, która przyczyniła się do zalania pól uprawnych. W okresie międzywojennym, w 1924 roku Kanał Fryderyka aby poprawić spływ wody, został pogłębiony. W latach 60 i 70-tych XX wieku ścieki odprowadzane z Gniewkowa, zamuliły dno jeziora, które utrudniło wchłanianie wody. W okresach szczególnie intensywnych opadów nadmiar spływających wód powierzchniowych znacznie przekraczał możliwości retencyjne jezior Starego i Nowego.

 

Niedziela obota 21.04.2024.r. 

 

Wycieczka rowerowa „XX Rajd Rowerowy szlakami Gminy Czernikowo”.

      

            W dniu 21 kwietnia 2024 roku Klub Turystyki Kolarskiej „Przygoda”, Szkoła Podstawowa

 w Czernikowie wraz z Oddziałem Miejskim Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego im. Mariana Sydowa w Toruniu zapraszają mieszkańców miasta i regionu do udziału w XX Rajdzie Rowerowym szlakami Gminy Czernikowo”. Spotkanie turystów o godz. 9.00, na parkingu pawilonu handlowego OBI, przy Szosie Lubickiej, skąd nastąpi wyjazd na trasę Toruń – Lubicz – Dobrzejewice – Obrowo – Czernikowo. Z Czernikowa pod przewodnictwem dyrektora szkoły Dariusza Chrobaka, uczestnicy rajdu pojadą przez Witowąż  i   Pokrzywno, do Włęcza. We Włęczu, obok odtwarzanej zabytkowej chaty kantora zostało zaplanowane: zwiedzanie chaty, dzwonnicy i cmentarza mennonickiego, pokaz  wicia płotu i tworzenie wianków. W trakcie imprezy turystycznej będą obchodzone jubileusze: 160-lecie Szkoły Podstawowej w Czernikowie oraz 35-lecie nadania jej  imienia Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, które będą wzbogacone grami, zabawami,  konkursami oraz poczęstunkiem. Łączna długość trasy do pokonania to 60 km (w tym powrót z Włęcza do Torunia). Rajd z Torunia i na powrocie poprowadzi przodownik turystyki kolarskiej PTTK Waldemar Wieczorkowski. Udział w całości imprezy jest nieodpłatny.

Włęcz. Osada nad Wisłą, wzmiankowana w 1 połowie XV wieku jako własność Jana, stolnika dobrzyńskiego. W połowie XVI wieku należała do Jadwigi i Doroty, córek Andrzeja Sumińskiego. Potem weszła w skład dóbr Steklin, aby po jakimś czasie przejść do majętności Nowogródek. W 1 połowie XVII wieku została zasiedlona przez osadników olenderskich. W 1702 roku tak Włęcz jak i okoliczne miejscowości zostały spustoszone przez wojska saskie. W 1848 roku we Włęczu został utworzony kantorat kościoła ewangelicko – augsburskiego. Ciekawostki krajoznawcze: cmentarz mennonicki, założony w 1 połowie XVII wieku; budynek dawnego kantoratu wraz z ruiną dzwonnicy z 1 połowy XIX wieku; chaty drewniane typu olenderskiego oraz „ dobrzynki ” z XIX wieku.

 

Środa 24.04.2024.r. 

 

Wycieczka  z cyklu „60+z PTTK”.

  

   W dniu 24 kwietnia (środa) 2024 roku Komisja Turystyki Pieszej przy Oddziale Miejskim PTTK im. Mariana Sydowa w Toruniu zaprasza mieszkańców miasta w przedziale wiekowym 60+ do udziału w wycieczce pieszej z cyklu „60 + z PTTK”. Spotkanie uczestników o godz. 10.00, przy pl. Armii Krajowej. Celem wycieczki będzie rezerwat leśny „Kępa Bazarowa”. Długość trasy do przejścia około 5 km. Wycieczkę poprowadzi przodownik turystyki pieszej PTTK Teresa Karasiewicz.

Rezerwat przyrody „Kępa Bazarowa”. Rezerwat utworzono w 1987 roku w celu zachowania łęgu wierzbowo – topolowego  o cechach zbiorowiska naturalnego. Powierzchnia rezerwatu wynosi 32,40 ha. Obszar rezerwatu zajmuje część naturalnej wyspy pomiędzy Wisłą a odnogą Wisły – Martwą Wisłą. Drzewostany rezerwatu wchodzą w skład lasów komunalnych miasta Torunia. Obszar rezerwatu rozdziela most kolejowy. W granicach rezerwatu największą powierzchnię zajmuje zespół łęgu wierzbowo-topolowego W zespole wyróżniają się dwa piętra. W górnym piętrze występuje topola czarna, mniejszy jest udział topoli białej oraz wierzby białej i kruchej. Olbrzymie, wspaniałe, stare topole i wierzby o wymiarach pomnikowych są najpiękniejszym obrazem rezerwatu. W dolnym piętrze występuje klon jesionolistny, którego ekspansja po budowie stopnia wodnego we Włocławku systematycznie się powiększa, jesion wyniosły, klon zwyczajny i wiąż polny. W podszycie spotykamy bez czarny, czeremchę zwyczajną , dereń świdwę. We wschodniej części rezerwatu dominuje  zespół łęgu wiązowo – jesionowego. W dwuwarstwowym drzewostanie  występuje jesion wyniosły, klon polny, klon zwyczajny, sporadycznie lipa drobnolistna i wiąz polny. Na podmokłych polanach spotykamy stanowiska łęgowe z olszą szarą. W środkowej części tego zespołu rośnie wspaniały okaz dębu szypułkowego. Charakterystycznym i często spotykanym gatunkiem  jest chmiel zwyczajny.   Awifauna rezerwatu i przyległych terenów jest bardzo bogata. Na stosunkowo niewielkim obszarze występuje 58 gatunków ptaków lęgowych, a m.in. jastrząb, nurogęś, dzięcioł średni, wilga, remiz. Kępa Bazarowa jest naturalną formą,  powstałą w wyniku akumulacyjnego działania wód Wisły. Jej powierzchnia wynosi około 70 ha. Kępa znana była już w XIII wieku jako miejsce postojów karawan kupieckich przed przeprawą do Torunia. Najbardziej została rozsławiona przez wydarzenie historyczne, które miało miejsce na niej w dniu 1 lutego 1411 roku znane jako I pokój toruński. W 1500 roku oba brzegi Wisły zostały połączone drugim w Polsce stałym mostem, którego obie części zostały zespolone na Kępie Bazarowej.

 

 

                                                                                                             Henryk Miłoszewski.